؟อัลกุรอานหล่อหลอมสติปัญญาที่ใคร่ครวญและหัวใจที่ศรัทธาได้อ
อัลกุรอานไม่ได้เรียกร้องให้มนุษย์ศรัทธาโดยปราศจากการใช้ความคิด ตรงกันข้าม พระองค์ทรงเชื้อเชิญให้มนุษย์สังเกต ใคร่ครวญ และพิจารณาอยู่เสมอ ในหลายโองการ อัลกุรอานชี้ให้มนุษย์มองไปยังท้องฟ้า แผ่นดิน ตัวของมนุษย์เอง และการสลับกันของกลางวันและกลางคืน สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าอิสลามสนับสนุนการพินิจพิจารณาจักรวาล เพื่อเป็นหนทางในการรู้จักความยิ่งใหญ่ของพระผู้สร้าง แต่อัลกุรอานไม่ได้มุ่งเพียงให้สะสมความรู้เท่านั้น หากยังเชิญชวนให้เกิดการใคร่ครวญอย่างลึกซึ้ง ซึ่งนำไปสู่ศรัทธา ด้วยเหตุนี้ จึงเชื่อมโยงการพิจารณาสิ่งถูกสร้างกับการเพิ่มพูนความมั่นใจในอัลลอฮ์ ในอิสลาม ไม่มีความขัดแย้งระหว่างการค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์ที่ซื่อสัตย์กับศรัทธา เพราะทั้งจักรวาลและวิวรณ์ล้วนมาจากพระผู้สร้างองค์เดียวกัน การค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่ถูกต้องทุกครั้ง ย่อมช่วยให้มนุษย์เข้าใจกฎเกณฑ์แห่งการสร้างสรรค์ของอัลลอฮ์มากขึ้น และไม่ขัดแย้งกับวิวรณ์ การใคร่ครวญทางวิทยาศาสตร์ในอัลกุรอานจึงไม่ใช่เป้าหมายในตัวเอง แต่เป็นหนทางสู่การรู้จักความจริงและการขอบคุณอัลลอฮ์ต่อความโปรดปรานของพระองค์ ด้วยเหตุนี้ มุสลิมจึงใช้ทั้งเหตุผลและการชี้นำจากวิวรณ์ เพื่อเข้าใจเป้าหมายที่แท้จริงของการมีชีวิตอยู่ และเมื่อการใคร่ครวญนำพามนุษย์ไปรู้จักและเทิดทูนอัลลอฮ์ การใคร่ครวญนั้นก็กลายเป็นการอิบาดะฮ์รูปแบบหนึ่ง
