ล้วนางก็ได้ตั้งครรภ์เขา และนางได้ปลีกตัวออกไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ ยังสถานที่ไกลแห่งหนึ่ง
ดังนั้น ความเจ็บปวดใกล้คลอดทำให้นางหลบไป (พิง) กับโคนต้นอินทผาลัม นางได้กล่าวว่า "โอ้! หากฉันได้ตายไปเสียก่อนหน้านี้ และฉันเป็นคนที่ถูกลืมเลือนไปก็คงจะดี"
แล้วเขา (อีซา) ได้เรียกนางจากเบื้องล่างของนางว่า "อย่าเศร้าไปเลย แท้จริงพระผู้อภิบาลของเธอ ทรงทำให้มีลำธารไหลอยู่เบื้องล่างเธอแล้ว"
