เมื่อผู้คนพยายามพิจารณาว่าข้อความหรือคำสอนใดเป็นความจริง พวกเขามักจะมองไปที่ลักษณะนิสัยของผู้ที่นำสาส์นนั้นมา เพราะคำพูดอาจสร้างความประทับใจได้ แต่ตัวตนที่แท้จริงของคนเราจะปรากฏผ่านการกระทำ นี่คือเหตุผลที่หลายคนซึ่งศึกษาชีวิตของท่านนบีมุฮัมมัด ขอความสันติจงมีแด่ท่าน ให้ความสำคัญกับจริยวัตรและความประพฤติของท่านเป็นอย่างมาก บันทึกทางประวัติศาสตร์กล่าวถึงท่านว่าเป็นผู้มีความซื่อสัตย์ อดทน อ่อนน้อม และเปี่ยมด้วยความเมตตา ท่านดูแลผู้ยากไร้ เยี่ยมเยียนผู้ป่วย ช่วยเหลือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ และปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความเคารพไม่ว่าพวกเขาจะมีสถานะทางสังคมเช่นใด สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือพฤติกรรมของท่านเมื่อได้รับอำนาจ หลายคนเมื่อมีชัยชนะมักจะแก้แค้นผู้ที่เคยต่อต้านตน แต่เมื่อท่านนบีมุฮัมมัด ขอความสันติจงมีแด่ท่าน กลับเข้าสู่นครมักกะฮ์หลังจากถูกข่มเหงมานานหลายปี ท่านกลับเลือกการให้อภัยแทนการแก้แค้น ผู้ที่เคยเยาะเย้ย ขับไล่ และทำสงครามกับท่านจำนวนมากได้รับการอภัย สำหรับผู้สังเกตการณ์จำนวนไม่น้อย สิ่งนี้นำไปสู่คำถามสำคัญ หากเป้าหมายของท่านคืออำนาจ ชื่อเสียง หรือผลประโยชน์ส่วนตัว เหตุใดบุคลิกและหลักการของท่านจึงคงเส้นคงวาตลอดชีวิต หรือว่าความประพฤติของท่านสะท้อนถึงความเชื่ออันจริงใจว่าท่านกำลังนำสาส์นจากพระผู้เป็นเจ้ามาสู่มนุษยชาติ?
