บุคลิกภาพของท่านศาสนทูตในอัลกุรอาน
ความเมตตาและคุณธรรม
ท่านศาสนทูตเป็นความเมตตาเพื่อประชาชาติทั้งหลาย ไม่ใช่เพื่อชาวมุสลิมเพียงอย่างเดียว (บทอัล-อัมบิยาอ์ โองการที่ 107)
ท่านอยู่ดำรงอยู่บนหลักคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ (บทอัล-เกาะลัม โองการที่ 4)
ความพยายามในการชี้นำ
ท่านได้ใช้ความพยายามอย่างที่สุดเพื่อชี้นำทางที่ถูกต้องแก่ผู้คน และท่านก็โศกเศร้ากังวลอย่างยิ่งที่เห็นความหลงผิดของพวกเขา (บทฮูด โองการที่ 12, บทอัล-อันอาม โองการที่ 107, และบทอัล-กะฮ์ฟฺ โองการที่ 110)
การให้อภัยและความเมตตา
ท่านพยายามหาเหตุผลที่จะให้อภัยแก่ผู้อื่น และมักจะไม่ถือสาในความพลั้งพลาดของพวกเขา (บทอัต-เตาบะฮฺ โองการที่ 43)
ท่านจะขอวิงวอนต่ออัลลอฮฺให้ทรงอภัยต่อบรรดาศัตรู จนพระองค์มีคำสั่งห้ามกระทำเช่นนั้น (บทอัต-เตาบะฮฺ โองการที่ 80)
ความห่วงใยและความอ่อนโยน
ท่านจะรู้สึกลำบากใจในความทุกข์ยากที่บรรดาผู้ศรัทธาได้ประสบ และท่านจะห่วงใยและเมตตาสงสารพวกเขา (บทอัต-เตาบะฮฺ โองการที่ 128)
บางครั้งมีคนมาอยู่ในบ้านของท่านนานจนสร้างความรำคาญใจ แต่ท่านก็รู้สึกกระดากอายที่จะบอกพวกเขา (บทอัล-อะห์ซาบ โองการที่ 53)
การปรึกษาหารือและความอ่อนโยน
ท่านมีความเรียบง่าย อะลุ่มอล่วย มีหัวใจที่อ่อนโยน ปฏิบัติต่อมิตรสหายด้วยความอ่อนโยน คอยปรึกษาหารือกับพวกเขา และนำความคิดเห็นของพวกเขามาใช้แม้ในช่วงที่เกิดวิกฤตหนักหน่วงก็ตาม (บทอาล อิมรอน โองการที่ 159)